Libial Harmony in Divan-ı Âşık Ömer

Authors

  • Murtadha Saifuldeen Najmuldeen Department of Turkish Language, College ofLanguages, Salahaddin University – Erbil, Kurdistan Region. Iraq
  • Goran Salahaddin Shokor Department of Turkish Language, College of Languages, Salahaddin University – Erbil, Kurdistan Region. Iraq

DOI:

https://doi.org/10.21271/zjhs.29.SpA.13

Keywords:

عاشق عمر, اللغة التركية العثمانية, التناغم الصوتي, ، أصول الكلمات

Abstract

Âşık Ömer is one of the most important poets known for his folk poetry who lived in the 17th century. In his works, it is evident that Ömer wrote poetry in the aruz meter in the style of the divan poets of the period in addition to his folk poetry. There are several copies of the works written by Aşık Ömer. After compiling "Âşık Ömer Divanı" by Orhan Yavuz and Yakup Karasoy, the importance of the author in both the Turkish language and Turkish literature world has increased with the studies that have examined his poems in a variety of literary studies. The content of this research includes topics such as religion and love. All of the poems were written in aruz meter and the linguistic characteristics of the period are clearly seen in the poems. Hence, only the sound events in verbs are considered in terms of labial harmony in this study. This work is examined under four headings such as Rounded Vowel Suffixes in Flat-Based Words (Düz Tabanlı Kelimelerde Yuvarlak Ünlülü Ekler), Flat Vowel Suffixes in Round-Based Words (Yuvarlak Tabanlı Kelimelerde Düz Ünlülü Ekler), Round Vowel Suffixes in Round-Based Words (Yuvarlak Tabanlı Kelimelerde Yuvarlak Ünlülü Ekler), and Flat Vowel Suffixes in Flat-Based Words (Düz Tabanlı Kelimelerde Düz Ünlülü Ekler).

Author Biography

Murtadha Saifuldeen Najmuldeen, Department of Turkish Language, College ofLanguages, Salahaddin University – Erbil, Kurdistan Region. Iraq

 

References

- Alanezi, Lana; Yalkın, Ali Osman. (2023). “Vasiyyetü’l-Arifin” Adlı Eserde Dudak Uyumu Süreçleri. Oğuzhan Sosyal Bilimler Dergisi, 2(5).

- Banguoğlu, T. (1959). Türkçesnin Grameri. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

- Büyükeryılmaz, E. (2019). -sa Şart Kipinin Tarihsel Gelişimi. Büyükeryılm Kapadokya Sosyal Bilimler Öğrenci Kongresi Özel Sayısı, 2(1).

- Çavdar, Y. (2022). Âşık Ömer Üzerine Bir Bibliyografya Denemesi. Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 9, 502.

- Çelepi, M. S. (2005). Âşık Ömer Divânı’nın Tahlîli. Isparta : Süleyman Demirel Üniversitesi (Yüksek Lisans Tezi).

- Çürük, Y.; Erkınay Tamtamış, H. K. (2022). Türkiye Türkçesinde Geniş Zaman Ekinin Kuralsızlığı Üzerine. Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Dergisi, 7(2)., 1145.

- Demir, Nurettin; Yılmaz, Emine. (2002). Osmanlı Türkçesi. Ankara: Yeni Türkiye Yayınları.

- Develi, H. (1995). Evliya Çelebi Seyahatnamesine Göre 17. Yüzyıl Osmanlı Türkçesinde Ses Benzeşmeleri ve Uyumlar. Ankara: TDK Yayınları.

- Eker, Ü. (2010). Çağatay Türkçesinde Eklerde Görülen Yuvarlaklaşmalardaki Eski Anadolu Türkçesi Etkisi. Turkish Studies, 5/1., 380.

- Ergin, M. (2000). Türkçe Dil Bilgisi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi.

- Gülsevin, G. (1999). Eski Anadolu Türkçesinde Fiillerin Tasnifi. Afyon : Afyon Kocatepe Üniversitesi, (Yüksek lisnas tezi).

- Gülsevin, G. (2011). Eski Anadolu Türkçesinde Ekler. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

- Gülsevin, G. (2014). Eski Türkiye Türkçesinde "İstek Kipi" Üzerine. . İlmi Araştırmalar, 13.

- Karasoy, Y.; Yavuz, O. . (2003). 17. Yüzyıl Saz Şâiri Âşık Ömer Üzerine Bazı Mülâhazalar. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 179.

- Karasoy, Y.; Yavuz, O. (2010). Âşık Ömer Divanı. Konya: İnci Ofset.

- Kartallıoğlu, Y. (2011c). Klasik Osmanlı Türkçesinde Eklerin Ses Düzeni (16., 17. ve 18. Yüzyıllar). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

- Murad, S. (2017 ). Lügat-ı Müşkilât-ı Eczâ’da Düzlük-Yuvarlaklık Uyumu. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 6(2)., 690.

- Negiş, Z. (2017). “Tarihî ve Çağdaş Türk Dillerinde -gan (-an) Ekinin İşlevleri”. Journal of Turkish Language and Literature, 56(56).

- Özdarendeli, N. (2005). Türk Dilinde Geçmiş Zaman. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 7(2).

- Özdemir, E. (1968). Türkçede Fiillerin Çekimlenişine Toplu Bir Bakış. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 15.

- Şehin, H. (2003). Eski Anadolu Türkçesi. Ankara: Akçağ Yayınları.

- Sır Dündar, A. N. (2015). Hikâyet-i Meymûne Bânû-yı Aʿzam’da Dudak Uyumu. Researcher: Social Sciences Studies, 1(3), 103.

- Temizkan, M. (2007). Aşık Ömer’in Taşkent’te Basılmış Divanı Üzerine Bir İnceleme. İzmir : Ege Üniversitesi (Yüksek Lisans Tezi).

- Timurtaş, F. K. (1976). Küçük Eski Anadolu Türkçesi Grameri. Türkiyat Mecmuası, 18., 351.

- Türk, V. (1999). Türkçede Şimdiki Zaman Kavramı, Çekimleri ve Ekleri. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı, 1996(44).

- Uçar, M. (2015). Emretmeyen Gıl- Eki. International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 10/8.

- Yavi, F. (2020). Hikâyet-i Üveysü’l-Karanî’de dudak uyumu. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 61, 62.

- Yavuz, O.; Küçükballı, F. (2020). Âşık Ömer Divanı’na Katkılar VII. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 44., 287.

Published

2025-06-15

How to Cite

Murtadha Saifuldeen Najmuldeen, & Goran Salahaddin Shokor. (2025). Libial Harmony in Divan-ı Âşık Ömer. Zanco Journal of Human Sciences, 29(SpA), 243–253. https://doi.org/10.21271/zjhs.29.SpA.13

Issue

Section

Original Articles